Οι Προσωρινές Ώρες ( ή Planetary/Temporal Hours ) αποτελούν έναν αρχαίο τρόπο μέτρησης του χρόνου, ο οποίος δεν βασιζόταν στις σταθερές ώρες των 60 λεπτών που χρησιμοποιούμε σήμερα. Αντίθετα, η διάρκειά τους υπολογιζόταν ανάλογα με τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας. Το σύστημα αυτό χρησιμοποιήθηκε ευρέως στην αρχαία Αίγυπτο, την Ελλάδα και τη Ρώμη. Σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο, το διάστημα από την ανατολή έως τη δύση του Ήλιου χωριζόταν σε 12 ημερήσιες ώρες, ενώ το διάστημα από τη δύση έως την επόμενη ανατολή χωριζόταν σε 12 νυχτερινές ώρες. Επειδή η διάρκεια της ημέρας και της νύχτας αλλάζει ανάλογα με την εποχή, οι ώρες αυτές δεν είχαν πάντα την ίδια διάρκεια. Για παράδειγμα:

• Το καλοκαίρι, όταν η ημέρα είναι μεγαλύτερη, οι ημερήσιες ώρες διαρκούσαν περισσότερο.
• Τον χειμώνα, όταν η ημέρα είναι μικρότερη, οι ημερήσιες ώρες διαρκούσαν λιγότερο.

Έτσι, οι ώρες ήταν μεταβαλλόμενες και όχι σταθερές, σε αντίθεση με το σύγχρονο ωρολογιακό σύστημα.

Πώς υπολόγιζαν τον χρόνο οι αρχαίοι;

Πριν την εμφάνιση των μηχανικών ρολογιών και της διεθνούς ώρας, οι άνθρωποι βασίζονταν στην παρατήρηση της φύσης. Συχνά σχεδίαζαν κύκλους ή σημάνσεις στο έδαφος και τοποθετούσαν στο κέντρο ένα ξύλο ή κλαδί. Παρατηρώντας τη σκιά που δημιουργούσε ο Ήλιος, μπορούσαν να εκτιμήσουν την ώρα της ημέρας. Αυτή η μέθοδος αποτέλεσε τη βάση των πρώτων ηλιακών ρολογιών. Παράλληλα, χρησιμοποιούσαν:

• Την ανατολή και τη δύση του Ήλιου.
• Τις φάσεις της Σελήνης για τον υπολογισμό των μηνών.
• Τη θέση και την κίνηση των άστρων για τον προσδιορισμό των εποχών.
• Την παρατήρηση των φυσικών κύκλων της φύσης.

Οι γνώσεις αυτές αναπτύχθηκαν και εξελίχθηκαν επί χιλιάδες χρόνια, με αρκετές από τις πρώτες καταγεγραμμένες μεθόδους να χρονολογούνται πριν από περισσότερα από 3.500 χρόνια.

Η σχέση τους με τη μαγεία

Στη δυτική εσωτερική παράδοση και την τελετουργική μαγεία, οι Προσωρινές Ώρες συνδέθηκαν αργότερα με τις Πλανητικές Ώρες. Κάθε ώρα θεωρείται ότι βρίσκεται υπό την επιρροή ενός συγκεκριμένου πλανήτη, όπως ο Ήλιος, η Σελήνη, ο Ερμής, η Αφροδίτη, ο Άρης, ο Δίας ή ο Κρόνος. Για τον λόγο αυτό, πολλοί μάγοι και αποκρυφιστές επιλέγουν συγκεκριμένες ώρες για τελετές, διαλογισμό, ξόρκια ή άλλες πνευματικές εργασίες, πιστεύοντας ότι η ενέργεια της αντίστοιχης πλανητικής δύναμης είναι ισχυρότερη εκείνη τη στιγμή. Οι Προσωρινές Ώρες αποτελούν επομένως έναν σύνδεσμο ανάμεσα στην αρχαία αστρονομική παρατήρηση, τη μέτρηση του χρόνου και τις μεταγενέστερες μαγικές παραδόσεις.